Eetproblemen

Ervaring van Tara

OBESITASGROEP

Al op mijn twaalfde vond ik dat ik te dik was. In die periode ging ik naar een andere lagere school omdat mijn vader een baan kreeg in een andere stad. De meisjes bij wie ik in de zesde klas kwam, waren veel kleiner en dunner dan ik. Ik werd toen voor het eerst gepest omdat ik dik zou zijn. Die gedachte heeft zich toen in mijn hoofd genesteld. Ik ben mij gaan kleden en gedragen als een dik iemand. Ik was er ook van overtuigd dat ik vanwege het dik zijn altijd alleen zou blijven.

Vanaf mijn twaalfde tot mijn vijfentwintigste lijnde ik zo nu en dan een beetje. Daarna ging ik naar de Weight Watchers. Ik was echt te zwaar en voelde mezelf een kolos. Vanaf dat moment volgde ik elk jaar een ander dieet. Nu weeg ik nog veel en veel meer en heb ik een verstoord eetgedrag. De diëtiste van Novarum heeft gelijk als ze zegt: van lijnen word je dik.

IEDER Z’N EIGEN FIGUUR

Sinds april volg ik de obesitasgroep bij Novarum. Ik probeer nu om gezondheidsredenen weer normaal te eten en hoop – als gevolg daarvan– wat gewicht te verliezen. Mijn wilde plannen om mijn ideale gewicht te bereiken heb ik losgelaten, al kostte me dat veel moeite. Inmiddels voel ik me niet meer dik en alleen ben ik ook niet meer. Sterker nog, mijn gewicht heeft achteraf nooit een rol gespeeld in mijn relaties. Jammer dat ik dat niet eerder wist en mij niet eerder heb gerealiseerd dat elk mens zijn eigen figuur en proporties heeft.

Het eerste deel van de behandeling zit er inmiddels op. Ik heb geleerd dat ik veel regelmatiger moet eten. Minimaal zes eetmomenten per dag: drie maaltijden en drie tussendoortjes. Ik weet nu hoe belangrijk die regelmaat is en hoe die bij mij wordt verstoord. Ik heb snel last van stress. Dan kan ik eigenlijk niet meer eten en word ik later op de dag overvallen door een enorme honger. Als ik dan eenmaal voedsel binnen mijn bereik heb, kan ik niet meer ophouden met eten voordat het op is of ik het gevoel heb dat ik knap.

CONFRONTEREND

Ik registreer daarom elke dag wat en hoe laat ik eet en wat ik daarbij denk. Dat is confronterend hoor… Maar ook geruststellend, want soms ben ik gewoon kwijt wat er op een dag precies is gebeurd. Dan is het fijn om te lezen dat het achteraf bezien eigenlijk best is meegevallen. Het is niet gemakkelijk, maar ik ben nu echt op de goede weg. Ik wens iedereen met een eetprobleem het gevoel toe dat het oplosbaar is. Dat gevoel heb ik nu en dat is echt geweldig!

Menu